Pleegzorg verdient warme woorden, maar vooral structurele steun

Een warm Vlaanderen is méér dan een slogan

Voor N-VA is een warm Vlaanderen geen hol begrip. Het betekent dat burgers verantwoordelijkheid opnemen voor elkaar. Vandaag doen maar liefst 8.000 pleeggezinnen dat elke dag opnieuw. Zij vangen meer dan 12.000 kinderen op die thuis niet veilig kunnen opgroeien.

Maar warme harten alleen volstaan niet. Een warm Vlaanderen vraagt ook een sterke overheid die haar verantwoordelijkheid neemt wanneer het moeilijk wordt. Vandaag zien we barsten in dat fundament:

• Wachtlijsten die blijven groeien: zes jaar geleden wachtten 844 kinderen op een pleeggezin. Vandaag zijn dat er 1.500.
• Onvoldoende en laattijdige ondersteuning wanneer pleeggezinnen in crisis geraken.
• Provinciale verschillen in begeleiding en kwaliteit, waardoor ondersteuning afhangt van de postcode.

Geen individueel falen, maar systeemfalen

Het Antwerpse dossier is geen alleenstaand geval. Wanneer een pleeggezin aangeeft dat de situatie onhoudbaar wordt, moet het systeem onmiddellijk schakelen. Pleeggezinnen die hun nek uitsteken voor kwetsbare kinderen, mogen niet het gevoel krijgen dat ze er alleen voor staan zodra het moeilijk wordt.

Pleegzorg en jeugdhulp moeten geïntegreerd worden

Pleegzorg moet structureel geïntegreerd worden in de integrale jeugdhulp. Dat betekent:

• Prioritaire en snelle ondersteuning bij crisissituaties.
• Toegang tot gespecialiseerde expertise wanneer problemen escaleren.
• Tijdelijke opvangmogelijkheden wanneer de draagkracht overschreden is.
• Uniforme kwaliteitsnormen in heel Vlaanderen.

De minister geeft aan werk te maken van één Vlaamse dienst pleegzorg. Dat is positief. Maar intenties moeten nu worden omgezet in concrete resultaten op het terrein die zorgen voor een meer gestroomlijnde ondersteuning.